W naszej szkole z klasami 1D, 2A, 2D oraz Kołem Terapii Ręki (klasy 0a,0b,0c) obchodziliśmy wyjątkowe święto – Dzień Kota. Najważniejszym punktem wydarzenia była bajka terapeutyczna o nieśmiałym kotku, który bał się odezwać, wstydził się swoich pomysłów i często chował się w kącie. Podczas wspólnej lektury uczniowie poznali historię małego bohatera, który – krok po kroku – uczył się odwagi, proszenia o pomoc i wiary w siebie. Opowieść stała się inspiracją do rozmowy o emocjach, nieśmiałości i sposobach radzenia sobie z tremą. Dzieci z dużym zaangażowaniem dzieliły się swoimi doświadczeniami oraz pomysłami, jak wspierać kolegów i koleżanki w trudnych chwilach. Okazało się, że każdy z nas może być czasem takim „nieśmiałym kotkiem” – i to zupełnie w porządku. Po części literackiej przyszedł czas na twórczą ekspresję. Uczniowie wykonali przepiękne prace plastyczne przedstawiające koty w różnych odsłonach – wesołe, zamyślone, kolorowe, a nawet bajkowo-magiczne. W ruch poszły kredki, farby, bibuła i wyobraźnia. Powstały koty z tekturek i kolorowych papierów, przestrzenne prace z wykorzystaniem gazet, wycinanek i kartonu oraz barwne portrety kocich przyjaciół z użyciem farbek / kredek/pisaków. Każda praca była wyjątkowa – tak jak jej autor.

Dzień Kota był nie tylko okazją do zabawy, ale przede wszystkim do budowania wrażliwości i wzmacniania poczucia własnej wartości. Uczniowie przekonali się, że nieśmiałość nie jest wadą, lecz etapem, który można oswoić, każdy ma w sobie odwagę – czasem tylko potrzebuje wsparcia, rozmowa o emocjach pomaga lepiej rozumieć siebie i innych.

To był dzień pełen uśmiechu, refleksji i twórczej energii. A nasz nieśmiały kotek? Na koniec historii odważył się głośno powiedzieć: „Lubię być sobą!” – i my też to często powtarzamy dzieciom, aby przede wszystkim polubiły siebie.